گاه نوشته های فیلسوف
بغضی که قرار نیست ، بترکد .
لبی که قرار نیست ، بخندد .
سکوتی که قرار نیست ، فریاد شود .
خوابی که قرار نیست ، خالی از تو باشد .
فکری که قرار نیست ، متمرکز شود .
مویی که قرار نیست ، سپید نشود .
دستانی که قرار نیست ، نلرزند .
چشمانی که قرار ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
خودکشی دو دختر اصفهانی بیش از آن که دل خراش باشد ، تأمل بر انگیز بود . و بیش از آن که فکر من را به چالش نهنگ آبی و اظهارات ضد و نقیض مسئولین جلب کند ، به علت کاوی این مسئله مشغول کرد .
اعتقاد دارم که خودکشی - بر خلاف دیگر کشی - زائیده پوچی مزمن است .ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
جناب محمدرضا زائری از آن دست دستار بر سرانی است که با اندیشه افراطیِ انقلابیْ ، پُزِ منورالفکری هم می دهد . این رویش ها که بعد از پا گرفتن " روشنفکری دینی " سر بر آوردند ، کم نیستند .
زائری بازیگر خوبی نیست و به اندازه نقویان هم در دل اصلاح طلبان جا ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
بر قتل تو فقیه دروغین بداد رأی
ای کشته شیوخ مقدس نما ، حسین !
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
آه چه حالیه کنار تو باشم و ، خودتو جا کنی توی آغوشمو . . .
برچسبها: کوتاه نوشت
+
نوشته شده در دوشنبه ششم شهریور ۱۳۹۶ساعت 13:8 توسط حُسین
|
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
بوق نزده میاد بالا میگه : 150 تومن !
صد رحمت به شهر نو . . .
برچسبها: کوتاه نوشت
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور ۱۳۹۶ساعت 11:25 توسط حُسین |
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
دل دادن به آورندگان وضعیت موجود برای تطور بنیادین و پایدار ، منطقی نیست .
# موسوی ، کروبی ، خاتمی ، حسن خمینی و امثالهم !
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم شهریور ۱۳۹۶ساعت 8:27 توسط حُسین |
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
سربازی که تسلیم شود مستحق ملامت و تقبیح است نه عنایت و تحسین !
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
زن گفت : چقدر دوستم داری ؟ ، مرد دستشو کشید توی موهای پریشون شده زن و گفت : خیلی زیاد ، زن گفت اونو هم خیلی دوست داشتی ؟ ، مرد گفت آره ، زن اخم کرد ، دستشو کشید توی موهای سینهی مرد و زیرلبی گفت : ولی منو بیشتر دوست داشته باش ، انگشتای مرد سرخوردن روی مهرههای کمر زن و گفت اونکه دیگه نیست ، چه فرقادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
زن گفت : چقدر دوستم داری ؟ ، مرد دستشو کشید توی موهای پریشون شده زن و گفت : خیلی زیاد ، زن گفت اونو هم خیلی دوست داشتی ؟ ، مرد گفت آره ، زن اخم کرد ، دستشو کشید توی موهای سینهی مرد و زیرلبی گفت : ولی منو بیشتر دوست داشته باش ، انگشتای مرد سرخوردن روی مهرههای کمر زن و گفت اونکه دیگه نیست ، چه فرقادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
زن سرش توی گوشی بود و مرد خیره مانده بود به نیمرخ زیبایش ، صدایش کرد ، زن لبخند کوچکی زد ، دوباره صدایش کرد ، زن لبخند کوچکی زد و از گوشهی چشم نگاهش کرد ، باز صدایش کرد ، زن لبخند کوچکی زد و سرش را به نرمی چرخاند و نگاهش کرد ، دوباره صدایش کرد ، لبخند زن بزرگتر شده بود و حالا چشمانش هم میخندیدند وادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
پُست گذشته مثال روشنی برای مغالطه " واژه های مبهم " بود .
من نگفتم : سرطان دارم یا ندارم !
فقط گفتم : دیگران باور نمی کنند ، که سرطان دارم .
و هیچ کس نپرسید که : باید باور کنند ؟
چرا هیچ کس نپرسید ؟
چون ذهن شما – به علت مأنوس نبودن با منطق – عادت به تجزیه و تحلیل - = چیزی شبیه تجزیه و ترکیب ادبی – ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
هیچ کس باور نمیکنه که سرطان دارم :)
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
+ :)
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی
واسه کسی بمیر ، که واست تب کریمه کنگو کنه !
برچسب:
نویسنده: لیلا پورعلی